FOREST CITY: REALITI DI ANTARA HARAPAN PEMBANGUNAN DAN CABARAN KESELAMATAN BAHARU
Oleh: Khairul Faizi Ahmad Kamil, Timbalan Pesuruhjaya PAS Negeri Johor
Tarikh : 29 Julai 2026
Forest City di Iskandar Puteri, Johor pernah diangkat sebagai antara projek pembangunan hartanah paling berprestij di Asia Tenggara. Dibangunkan di atas kawasan penambakan laut dengan nilai pembangunan yang mencecah ratusan bilion ringgit, projek ini dirancang sebagai sebuah bandar pintar bertaraf antarabangsa yang mampu menarik pelabur, penduduk serta syarikat global.
Namun, selepas lebih sedekad pembangunan bermula, Forest City masih bergelut dengan pelbagai cabaran. Selain berhadapan isu kadar penghunian yang rendah, kelembapan pasaran hartanah dan persepsi sebagai "ghost city", kawasan ini kini turut dikaitkan dengan isu keselamatan apabila menjadi lokasi operasi sindiket jenayah rentas negara.
Perkembangan ini menimbulkan persoalan yang lebih besar: bagaimanakah sebuah pembangunan bertaraf dunia boleh dieksploitasi oleh sindiket jenayah dan apakah langkah yang perlu diambil bagi memastikan pembangunan ekonomi bergerak seiring dengan aspek keselamatan?
Cabaran yang Belum Berakhir
Sejak dilancarkan pada tahun 2014, Forest City menerima perhatian dunia kerana konsep pembangunan berteknologi tinggi serta kedudukannya yang strategik berhampiran Singapura. Namun, sasaran asal untuk menarik ribuan penduduk tetap tidak berkembang seperti yang dirancang.
Beberapa faktor menyumbang kepada keadaan tersebut, antaranya sekatan pengaliran modal oleh China, pandemik COVID-19, perubahan dasar pemilikan hartanah asing serta kelembapan ekonomi global. Kesannya, sejumlah besar unit kediaman masih belum dihuni secara tetap.
Walaupun kerajaan telah memperkenalkan pelbagai inisiatif termasuk menjadikan Forest City sebagai Zon Kewangan Khas (Special Financial Zone) dan menawarkan pelbagai insentif pelaburan, usaha menghidupkan semula kawasan tersebut masih memerlukan masa.
Operasi Sindiket Calling Center
Dalam perkembangan yang mengejutkan, Polis Diraja Malaysia (PDRM) berjaya melumpuhkan satu sindiket penipuan antarabangsa yang beroperasi di sekitar Forest City.
Pada 17 Julai 2026, Jabatan Siasatan Jenayah Komersil (JSJK) bersama Jabatan Siasatan Jenayah (JSJ) Kontinjen Johor telah melaksanakan operasi bersepadu yang membawa kepada penahanan seramai 335 individu.
Menurut Ketua Polis Johor, Datuk Ab Rahaman Arsad, sindiket berkenaan menggunakan 27 unit apartmen dan lima buah banglo sebagai pusat operasi "calling center" yang menyasarkan mangsa di luar negara.
Skala operasi ini menunjukkan bahawa sindiket tersebut bukan sekadar menjalankan penipuan secara kecil-kecilan, sebaliknya dipercayai mempunyai organisasi yang tersusun dengan penggunaan teknologi komunikasi moden serta rangkaian operasi rentas sempadan.
Isu Network School
Kes ini turut menarik perhatian apabila dikaitkan dengan operasi yang dikenali sebagai "Network School". Isu Network School turut membuka satu lagi perbahasan penting, iaitu sejauh mana mekanisme semakan terhadap pelaburan dan organisasi asing yang beroperasi di Malaysia benar-benar menyeluruh. Dalam era globalisasi, Malaysia sememangnya memerlukan pelaburan asing bagi merangsang pertumbuhan ekonomi, mencipta peluang pekerjaan dan memperkukuh daya saing negara. Namun, keterbukaan ekonomi tidak boleh bermaksud kelonggaran dari sudut keselamatan.
Dalam konteks Forest City, tindakan Majlis Bandaraya Iskandar Puteri (MBIP) membatalkan lesen operasi Network School menunjukkan bahawa pihak berkuasa tempatan mempunyai tanggungjawab penting dalam memastikan setiap premis perniagaan beroperasi mengikut syarat lesen yang telah ditetapkan. Ketegasan ini perlu menjadi prinsip yang diterapkan secara konsisten terhadap semua pihak tanpa mengira kewarganegaraan, latar belakang atau nilai pelaburan mereka.
Mengapa Forest City?
Persoalan utama yang timbul ialah mengapa kawasan seperti Forest City menjadi pilihan sindiket antarabangsa?
Dari sudut keselamatan bandar dan kriminologi, beberapa faktor boleh menjelaskan keadaan tersebut.
Pertama, kadar penghunian yang masih rendah menyebabkan banyak unit kediaman boleh disewa dalam jumlah yang besar tanpa menarik perhatian komuniti setempat. Kekurangan penduduk tetap juga mengurangkan elemen pengawasan semula jadi atau natural surveillance, iaitu konsep yang ditekankan dalam teori Crime Prevention Through Environmental Design (CPTED).
Kedua, Forest City menyediakan infrastruktur moden seperti internet berkelajuan tinggi, bekalan elektrik yang stabil dan bangunan berkualiti tinggi. Kemudahan ini sememangnya menjadi kelebihan kepada pembangunan bandar pintar, namun pada masa yang sama boleh disalahgunakan oleh sindiket yang memerlukan operasi digital berskala besar.
Ketiga, lokasi Forest City yang berhampiran Singapura serta mempunyai akses mudah ke pelabuhan dan lapangan terbang turut memberikan kelebihan logistik kepada organisasi yang beroperasi merentasi sempadan.
Implikasi Terhadap Pelaburan
Perlu ditegaskan bahawa kejayaan operasi polis tidak bermaksud keseluruhan Forest City menjadi pusat jenayah. Sebaliknya, tindakan pantas pihak berkuasa membuktikan bahawa mekanisme penguatkuasaan negara berfungsi dalam membanteras kegiatan jenayah terancang.
Namun begitu, dari sudut ekonomi, kes seperti ini tetap memberi kesan kepada persepsi pelabur.
Forest City sebelum ini telah berusaha mengubah imej daripada pembangunan hartanah kepada hab kewangan, teknologi dan perkhidmatan antarabangsa. Kemunculan berita berkaitan sindiket antarabangsa berpotensi menjejaskan keyakinan pelabur sekiranya isu keselamatan tidak ditangani secara menyeluruh.
Oleh itu, aspek keselamatan kini perlu menjadi sebahagian daripada strategi pembangunan ekonomi, bukannya dilihat sebagai tanggungjawab eksklusif agensi penguat kuasa.
Keperluan Tadbir Urus Baharu
Peristiwa ini memberi pengajaran bahawa pembangunan bandar moden bukan sahaja memerlukan bangunan yang canggih, malah memerlukan sistem tadbir urus yang kukuh.
Antara langkah yang boleh dipertimbangkan termasuk memperketat proses saringan penyewa, memperkukuh kerjasama antara pengurusan bangunan dengan pihak polis, memperluaskan penggunaan sistem pemantauan pintar serta meningkatkan perkongsian maklumat antara agensi kerajaan dan sektor swasta.
Dalam konteks bandar pintar, teknologi seperti analisis data, kamera pintar dan sistem keselamatan bersepadu bukan lagi pilihan, tetapi menjadi keperluan untuk memastikan pembangunan bandar tidak dieksploitasi oleh sindiket jenayah.
Peranan Menteri Besar dan Kerajaan Johor: Masa untuk Membina Keyakinan
Pelantikan Yang Amat Berhormat Dato' Onn Hafiz bin Ghazi sebagai Menteri Besar Johor bagi penggal kedua hadir pada waktu yang amat signifikan. Johor kini berada di persimpangan antara peluang ekonomi yang besar dan cabaran keselamatan yang semakin kompleks. Selain Forest City, negeri ini sedang rancak membangunkan Zon Ekonomi Khas Johor–Singapura (JS-SEZ), hab pusat data (data centre), sektor logistik, pelabuhan dan industri berteknologi tinggi. Kesemua inisiatif ini menjadikan Johor semakin mendapat perhatian pelabur antarabangsa.
Namun, dalam dunia pelaburan moden, pelabur bukan sekadar menilai insentif cukai atau kemudahan infrastruktur. Mereka juga melihat kepada aspek keselamatan, kestabilan pentadbiran dan keupayaan kerajaan menangani risiko. Sebuah negeri yang selamat akan lebih mudah menarik pelaburan berkualiti berbanding negeri yang sering dikaitkan dengan aktiviti jenayah rentas sempadan.
Justeru, Menteri Besar Johor mempunyai peluang untuk memimpin satu pendekatan baharu yang menggabungkan pembangunan ekonomi dengan pengukuhan keselamatan negeri.
Pertama, kerajaan negeri boleh menubuhkan Majlis Keselamatan Ekonomi Johor, yang menghimpunkan kerajaan negeri, Polis Diraja Malaysia (PDRM), Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM), Suruhanjaya Komunikasi dan Multimedia Malaysia (MCMC), Jabatan Imigresen Malaysia, pihak berkuasa tempatan serta pemain industri. Platform ini bukan bertujuan mengambil alih fungsi agensi Persekutuan tetapi menjadi mekanisme penyelarasan dasar dan perkongsian maklumat bagi mengenal pasti risiko keselamatan yang boleh menjejaskan iklim pelaburan negeri.
Kedua, kerajaan negeri boleh memperkenalkan Pelan Bandar Selamat Johor yang memberi tumpuan kepada kawasan pembangunan strategik seperti Forest City, Iskandar Puteri, Johor Bahru dan Desaru Coast. Pelan ini boleh merangkumi penggunaan teknologi bandar pintar, sistem kamera bersepadu, pencahayaan awam yang lebih baik, pengurusan penyewaan hartanah yang lebih telus serta kerjasama rapat dengan pengurusan bangunan dan komuniti setempat.
Ketiga, sudah tiba masanya Johor membangunkan satu Pusat Analisis Jenayah Siber dan Penipuan Rentas Sempadan di peringkat negeri sebagai pusat penyelidikan, analisis trend dan pembangunan kapasiti. Walaupun kuasa penyiasatan jenayah kekal di bawah agensi Persekutuan, pusat seperti ini boleh menyokong usaha pencegahan melalui penyelidikan, latihan dan perkongsian maklumat dengan sektor swasta serta institusi pengajian tinggi.
Keempat, kerajaan negeri boleh memperkukuh kerjasama dengan pemaju hartanah dan syarikat pengurusan bangunan bagi membangunkan garis panduan penyewaan yang lebih berkesan. Matlamatnya bukan untuk menyukarkan pelabur atau penyewa yang sah, tetapi memastikan terdapat mekanisme yang dapat mengesan corak penyewaan luar biasa yang mungkin memerlukan perhatian pihak berkuasa.
Akhir sekali, Menteri Besar perlu menjadi jurucakap utama dalam mengembalikan keyakinan terhadap Johor. Setiap insiden jenayah yang berjaya ditangani perlu disusuli dengan komunikasi yang jelas bahawa Johor kekal sebagai destinasi pelaburan yang selamat, kompetitif dan mempunyai sistem penguatkuasaan yang berkesan. Persepsi sering kali mempengaruhi keputusan pelaburan, justeru pengurusan komunikasi krisis yang baik adalah sama penting dengan tindakan penguatkuasaan.
Kesimpulan
Forest City masih mempunyai potensi besar sebagai pemangkin pembangunan ekonomi Johor, khususnya dengan pelaksanaan Zon Kewangan Khas, kedudukan strategiknya berhampiran Singapura dan pembangunan pesat Koridor Ekonomi Johor–Singapura.
Namun demikian, kejadian melibatkan operasi "calling center" dan kewujudan "Network School" sebelum ini menjadi peringatan bahawa pembangunan fizikal semata-mata tidak menjamin kejayaan sesebuah bandar. Infrastruktur moden perlu disokong oleh tadbir urus yang cekap, sistem keselamatan yang berkesan dan penguatkuasaan undang-undang yang konsisten.
Hakikatnya, cabaran yang dihadapi Forest City bukan sekadar membina lebih banyak bangunan, tetapi membina sebuah komuniti yang selamat, berdaya huni dan diyakini oleh pelabur serta masyarakat antarabangsa. Hanya dengan keseimbangan antara pembangunan ekonomi, tadbir urus dan keselamatan, Forest City mampu merealisasikan aspirasi asalnya sebagai sebuah bandar global yang mampan dan berdaya saing.
Kejayaan Johor pada masa hadapan tidak hanya diukur melalui jumlah pelaburan yang masuk atau bilangan projek mega yang diumumkan. Kejayaan sebenar ialah apabila negeri ini mampu membina sebuah ekosistem yang menggabungkan kemajuan ekonomi, keselamatan awam dan tadbir urus yang berintegriti. Jika keseimbangan ini dapat dicapai, Forest City bukan lagi akan dikenang sebagai simbol kontroversi tetapi sebagai contoh bagaimana sebuah bandar moden mampu bangkit melalui kepimpinan yang berwawasan dan dasar yang berpaksikan kepentingan rakyat serta keyakinan pelabur.
Ulasan
Catat Ulasan